Patron

Św. Kazimierz był synem króla Polski Kazimierza Jagiellończyka. Urodził się w Krakowie 3 października 1458 roku. Odznaczał się szczególną czystością ducha i miłosierdziem względem ubogich. Przy boku ojca brał czynny udział w życiu politycznym. Gorliwy czciciel Eucharystii i Najświętszej Maryi Panny, wiele czasu poświęcał na modlitwę. Po długotrwałej chorobie płuc zmarł w pobliskim Grodnie 4 marca 1484 roku. Pochowany został w Wilnie i tam w katedrze znajdują się Jego relikwie. W 1518 roku po klęsce Rosjan pod Połockiem uznano, że stało się tak dzięki cudownej opiece zmarłego Królewicza. W tym samym roku jego rodzony brat, król Zygmunt I Stary wysłał do Rzymu prośbę o kanonizację królewicza Kazimierza. Na początku roku 1520 papież Leon X wysłał do Polski swojego legata, Zachariasza Ferreriego, który obserwując na miejscu kult Kazimierza, napisał jego pierwszy, oficjalny żywot. W następnym roku papież przekazał biskupowi płockiemu, Erazmowi Ciołkowi bullę kanonizacyjną. Niestety, biskup zmarł we Włoszech, a dokumenty zaginęły. Dopiero w 1602 roku papież Klemens VIII wydał nową bullę i w dwa lata później w katedrze wileńskiej odbyły się uroczystości kanonizacyjne. Kiedy nieco wcześniej otwarto grobowiec Królewicza, znajdujące się tam przez 118 lat ciało świętego pozostawało w stanie nienaruszonym. Z wstawiennictwem św. Kazimierza wiązano kolejne zwycięstwa nad Szwedami (m.in. pod Kockenhausen, pod Białym Kamieniem i pod Kircholmem).


Litania do św. Kazimierza Królewicza

Kyrie, elejson, Chryste, elejson, Kyrie, elejson.
Chryste, usłysz nas, Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże, - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, jedyny Boże.

Święta Maryjo, módl się za nami
Święta Boża Rodzicielko,
Święty Kazimierzu, patronie narodu polskiego,
Święty Kazimierzu, jasna gwiazdo Kościoła polskiego,
Święty Kazimierzu, różdżko szczepu Jagiellonów,
Święty Kazimierzu, skarbie i zaszczycie Wilna,
Święty Kazimierzu, miłujący ubóstwo,
Święty Kazimierzu, nad życie lubiący czystość,
Święty Kazimierzu, pogromco pokus szatańskich,
Święty Kazimierzu, gardzący blaskiem korony,
Święty Kazimierzu, czcicielu Boga utajonego w Przenajświętszym Sakramencie,
Święty Kazimierzu, ponad wszystko miłujący Najświętszą Maryję,
Święty Kazimierzu, nieprzyjacielu bezbożnych,
Święty Kazimierzu, pobożny miłośniku i obrońco Ojczyzny,
Święty Kazimierzu, cudowny przewodniku do nieba,
Święty Kazimierzu, lilio niewinności,
Święty Kazimierzu, ojcze ubogich,
Święty Kazimierzu, młodzieńcze niepokalany,
Święty Kazimierzu, aniele wcielony,
Święty Kazimierzu, chwało, wzorze i pociecho,
Abyśmy wrócili do wiary i pobożności naszych ojców,
Aby miłość Boga i bliźniego rosła w naszych sercach,
Abyśmy mężnie trwali przy wierze,
Abyśmy gorącym sercem kochali Kościół,
Abyśmy szanowali naszych pasterzy, a ich nauki by nas wiodły do świętości,
Abyśmy z pokorą przyjmowali wyroki Boskiej Opatrzności,
Aby nasza młodzież miłowała pobożność i czystość,
Abyśmy zawsze wychwalali Pana Boga,
Abyśmy z miłością i odwagą nosili swój krzyż,
Abyśmy szczerze miłowali naszych nieprzyjaciół,
Abyśmy nie tracili z oczu królestwa Bożego,
Abyśmy, z miłością czynili, co Bóg każe,
Abyśmy, z miłością znosili, co Bóg zsyła i dopuszcza,
Abyśmy Ciebie w niebie oglądali i z Tobą razem na wieki chwalili Boga,

Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, - przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, - wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata, - zmiłuj się nad nami.

P. Módl się za nami, święty Kazimierzu.
W. Abyśmy się stali godnymi obietnic Chrystusowych.

Módlmy się:
Panie Jezu Chryste, któryś świętego Kazimierza ubogacał darami swej łaski, zachował go od grzechu pośród zepsucia i obdarzył ubóstwem ducha wśród majestatu królewskiego, dopomóż, prosimy, abyśmy pozostawali, jak on, pełni miłości Twojej i silni w wierze, abyśmy umieli naśladować jego anielską niewinność i jak On pobożnie wychwalali Twoją Matkę. Dopomóż, byśmy zawsze pamiętali o Twoich obietnicach i nie trwonili sił w pogoni za próżnymi dobrami. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym, Bóg jeden na wieki wieków. Amen.


Dnia każdego Boga mego
Omni die dic Mariae, mea laude anima

Dnia każdego Boga mego Matkę duszo moja chwal.
Jej działanie, Jej oddanie w sercu rozpamiętywaj.
I wychwalaj z nabożnością Jej wysokość pokorną.
Sław w Niej Matkę, sław Dziewicę, zwij Ją błogosławioną.

Przed Jej mocą, troskliwością, ugnij swoje kolana,
gdy poprosisz Ona zawsze słabość twoją pokona.
Ta szlachetna, piękna Pani raj niebieski przybliża.
Ta Królowa, z łaski Boga, Światłością nas oblewa.

Sław więc walkę cnej Dziewicy, czoło chyl przed męstwem Jej.
Wszak to dzięki Jej potomstwu odkupiony jest nasz grzech.
Nie ustawaj w uwielbieniu tej Królowej wszelkich cnót,
Bo za Jej prześwietnym śladem do niebieskich dojdziesz wrót.

Witaj Panno, której dano klucze raju i nieba;
Która depcze głowę węża, która wspiera, gdy trzeba.
Twoja cnota, wzór żywota pełen świątobliwości,
Tyś jest dla nas drogowskazem, wzorem sprawiedliwości.

Matko Boża, Twej opiece oddajemy wszystkich nas,
Byś nas w Sądu dzień wspierała, kiedy przyjdzie już ten czas.
Ucz nas swej wielkiej pokory, łaskawości i męstwa,
Byśmy Panu, jak Ty, rzekli: niech się dzieje wola Twa.

Swemu świętemu Synowi nas w modlitwie polecaj,
By nas z grzechu i pokusy w niebieski wyciągnął raj.
Niech Swą łaską nas oblewa, byśmy trwali w Miłości,
Byśmy w wierze i nadziei czekali z Nim radości.

Proś Chrystusa, by mą duszę wypełnił Jasnością swą,
By grzesznego, niegodnego, mnie całego sobie wziął.
I wspomagaj, i podtrzymuj, przed złem ratuj w każdy czas,
Tych, co wielkie Twe oddanie wielbić sercem chcą nie raz.